Dodge Challenger 1970

سلام به همگي و يه سلام مخصوص خدمت آمريکايي بازهاي عزيز
تيم طراحي شرکت دوج يکي از زير مجموعه هاي کرايسلر، در سال 1967 تصميم به طراحي و ساخت اتومبيلي با نام چلنجر (Dodge Challenger) به معني رقيب و مبارز گرفت. تقريبا تا اواخر زمان تعيين شده هنوز طراحان چلنجر روي طرح نهايي توافق نداشتند. تا اينکه آقاي بيل برنلي مدير بخش طراحي دوج طرح خودش رو ارائه کرد و همه هم پذيرفتند و اين طرح که نسل اول دوج چلنجر بود از سال 1970 تا 1974 توليد شد.(البته تو آمريکا مثل ايران نبود که براي چاپلوسي و تملق طرحش رو قبول کنن. طرحش واقعا عالي بود.)
از قشنگي هاي اين ماشين هرچي بگم کم گفتم. اما يه مقداري ميگم که آشنا بشيد. اول از همه اينکه چراغهاي جلوي اين ماشين يه مقداري از نوک ماشين عقب تره (کمي داخل قرار گرفته) تا هم تو تصادفات جزيي از چراغ محافظت بشه هم حس قدرت (به طور کلي شاخ بازي) رو القا کنه.دومين و قشنگترين جاي اين ماشين گلگيرهاي عقبشه که با يه قوص قشنگ بالا اومده و کاملا قدرت بر و بازو رو بيان ميکنه (100% مطمئنم نظر تمام آمريکايي بازها همينه). قشنگي هاي اين ماشين توصيف کردني نيست. بهتره خودتون ببينيد.

براي اينکه مطلب دقيقتر باشه اجازه بديد مشخصات فني دوج چلنجر رو خودم ننويسم (آخه من بيشتر با بنز آشنايي دارم). از اينجا به بعدِ اين متن رو از يه سايت معتبر گرفتم و خودم يه چيزهايي بهش اضافه کردم. اسم سايت هم نميگم که باقي مطالبم لو نره. فقط همينقدر که صداقت داشتم و گفتم که کپي کردم خيليه.
دوج آخرين شرکتي بود که در دهه ي 70 پا به عرصه رقابت مدلهاي کامپکت گذاشت. اما با عرضه يک محصول کامل و مطمئن يعني دوج چلنجر .
چلنجر کار خود را با نمونه ي رام شده موتور 440 six pack و همچنين موتور 426 HEMI آغاز کرد. رقيبان چلنجر در آن روزها تنها مي توانستند آرزوي توليد با چنين موتورهايي را در آغاز عرضه داشته باشند. (البته تو اين مورد دور مرسدس بنز رو يه خط قرمز و کلفت بکشيد. اين چيزها واسه کمپاني دايملربنز اسباب بازي بوده. انشا... بعدا براتون رکورد شکني هاي دايملربنز رو مينويسم تا باور کنيد که اين ها اسباب بازي هم نبوده )
دوج چلنجر در آغاز بر اساس پلتفرم پليموث باراکودا شکل گرفت اما براي ايجاد فضاي داخلي بهتر فاصله بين چرخها دو اينچ افزايش يافته بود. چلنجر از ابتدا در هر دو مدل هاردتاپ (با سقف آهني) و کانورتيبل (سقف جدا شونده که معمولا از برزنت ساخته ميشه) توليد مي شد. مدلهاي برجسته و اسپرت چلنجر با کد (R/T (Road/Track شناخته مي شدند البته هم مدلهاي پايه و R/T مي توانستند به اپشن لوکس ويژه ي SE مجهز شوند. پکيج SE شامل صندلي ها با روکش چرم ، وينيل (نوعي پلاستيک) سقف و شيشه ي عقب کوچکتر بود. چلنجرهاي R/T استاندارد ابتدا با انجين 383 به قدرت 335 اسب بخار توليد مي شدند. در اپشن R/T دو موتور 440 وجود داشت. يکي مدل مجهز به کاربراتور چهار دهانه به قدرت 375 اسب بخار و ديگري مدل سه کاربراتور Six Pack به قدرت 390 اسب بخار( از اين مدل 2035 دستگاه به فروش رسيد) در بالاي ليست مدل تواناي 426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار قرار داشت( از اين مدل 356 دستگاه به فروش رسيد) اين مدل همچنين نياز به اضافه پرداختي معادل 1228 دلار را داشت. مدلهاي 440 و HEMI به طور استاندارد با گيرباکس اتوماتيک عرضه مي شدند. البته در آپشن چلنجر يک جعبه دنده چهارسرعته ي دستي نيز وجود داشت. که در آن ضريب دنده ها از 3.23 به 1 به 4.10 به 1 رسيده بودند. به همراه آپشن لغزش محدود. همه ي مدلهاي R/T مجهز به سيستم تعليق سفت تر از مدلهاي عادي بودند. و نيز مدلهاي 440 و HEMI به رينگهاي 15 اينچي سري 60 مجهز بودند. اگرچه بعضي آپشن هاي مهم مثل PowerSteering (همون فرمون هيدروليک) و ديسک ترمزهاي جلو همچنان به صورت سفارشي قابل نصب بودند. درپوش موتور مدلهاي R/T استاندارد مجهز به دو HoodScoop (هواکش) بود که البته به طور مستقيم سيستم تصفيه هوا را تغذيه نمي کردند. تنها با پرداخت 97 دلار خريداران مي توانستند ShakerScoop سفارش دهند که روي فيلتر هوا نصب شده و اين عمل را به خوبي انجام مي داد. اين قطعه به خاطر ايجاد لرزش در موتور در زمان کارSHAKER ناميده مي شد. از بعضي از مشکلات موجود در چلنجر مي توان به ميدان ديد کم در جلو و بزرگ به نظر رسيدن بيش از حد اتاق اشاره کرد. (به نظر من بزرگي چلنجر قشنگش کرده. اگه اندازه رنو5 بود که خيلي زشت ميشد.)
ولي دوج حقه هاي ديگري هم در آستين داشت. براي شرکت در مسابقات کلوپ اتومبيلهاي اسپرت آمريکايي (Trans AM) يک مدل خياباني از ورژن اسپرت چلنجر توليد کرد.(همانند کاري که با توليد پليموث BARA Cuda انجام داد.) که اين مدل دوج چلنجر (T/A Trans Am) ناميده شد. اگرچه مدل مسابقه اي چلنجر از موتور تغيير يافته ي 340 استفاده مي کرد، براي مدل خياباني از سه کاربراتور دو دهانه بر روي يک منيفولد الومينيمي Edelbrock استفاده کرد. که اين انجين 340 Six Pack ناميده مي شد. دوج قيمتي معادل قيمت 340 معمولي 290 اسبي بر روي مدل 340 Six Pack گذاشت.(تقريبا قيمتي در حدود يک کاماروي Z28 و يک موستانگ Boss 302 ) قدرت واقعي اين مدل به 350 اسب بخار مي رسيد. تنفس اين مدل با استفاده از يک AirScoop که قالب گيري شده و در جاي خود محکم شده بود انجام مي گرفت. در پوش موتور نيز به رنگ مشکي مات و از جنس فايبرگلاس بود. سيستم مافلر استاندارد جاي خود را به يک اگزوز دوبل با محدوديت پايين در زير بدنه داده بودند. که با لوله هاي خروجي معروف به بلندگو! مسير خود را به زير رکاب خودرو و دقيقا جلوي چرخهاي عقب ادامه مي دادند. يک جعبه دنده ي سه سرعته ي TorqueFlite با ضريب دنده هاي 3.55 به 1 و 3.90 به 1 و نيز PowerSteering مهيا بودند. ترمزهاي جلو به صورت استاندارد ديسکي بودند. سيستم تعليق ويژه اي به نام رالي نيز بود که از قطعات تقويت شده به اضافه ي فنرهاي عقب با انحناي بيشتر استفاده مي کرد. چلنجر T/A از جمله خودروهايي بود که در نخستين سال توليد از سايزهاي متفاوت تايرهاي جلو و عقب بهره مي برد.E60*15 براي چرخهاي جلو و G60*15 براي چرخهاي عقب. زاويه ي ايجاد شده در چرخهاي عقب خودرو به اندازه ي کافي بود تا نگهدارنده هاي قطعات عقب خودرو ، خروجيهاي اگزوز ، زيررکابي ها، طرحهاي گرافيکي روي بدنه و نيز اسپويلر(باله روي صندوق عقب) انتهاي خودرو قابل نصب باشند. داخل خودرو به طور کامل دست نخورده و مشابه مدلهاي استاندارد بود. متاسفانه چلنجر T/A مدل چندان قابل رقابتي نبود و مدلهاي خياباني از به هم خوردن تعادل چرخهاي عقب در پيچهاي سريع رنج مي بردند. اما شتاب فوق العاده  چلنجر و طي مسير 400 متر در 14 ثانيه مي توانست باعث غرور هر خودرويي با انجين بلوک کوچک شود. آپشن T/A تنها در سال 1970 و تا زمان حضور دوج در رقابتهاي ترانس ام توليد مي شد.
ميزان توليد:
مدل پايه: 53337 دستگاه
مدل T/A:2142 دستگاه
R/T کوپه:12747 دستگاه
R/T کانورتيبل : 1070 دستگاه
RT/SE کوپه:3679 دستگاه
موتورها:
225 اينچي 6 سيلندر خطي به قدرت 145 اسب بخار
340 V8 يه قدرت 275 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 340 پاوندفوت در دور موتور 3200
T/A 6+340 به قدرت 290 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 345 پاوندفوت در دور موتور 3400
383 به قدرت330 اسب بخار
426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000
440 V8 به قدرت 375 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوند فوت در دور موتور 3200
6+440 V8 به قدرت 390 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 2300
عملکرد:
T/A: 0 تا 60 مايل در 5.9 ثانيه و مسافت 400 متر در 14.5 ثانيه و با سرعت 99.6 مايل بر ساعت
R/T 6+440: 0 تا 60 مايل در 6.2 ثانيه و مسافت 400 متر در 13.7 ثانيه و و حداکثر سرعت 105 مايل بر ساعت